Pretraga  
Dnevnik
Kratak film o gostovanju Presernovog gledalisca i Olivera Frljica sa predstavom Izbrisani u Srbiji i kod nas u CZKDu
2.decembar 2013.
ZABRANA PREDSTAVE OLIVERA FRLJIĆA U POLJSKOJ
28.novembar 2013.
SAOPŠTENJE UPRAVNOG ODBORA ASOCIJACIJE NKSS POVODOM KRŠENJA ZAKONA O KULTURI
13.novembar 2013.
Ana Tasić Sudbina izbrisanih iz registra Slovenije 15.10. Politika
15.oktobar 2013.
Povodom predstave Olivera Frljića o „Izbrisanima“ Paraziti su među nama Ivana Matijević DANAS
15.oktobar 2013.
BORIS A. NOVAK IZBRISANI – ETNIČKO ČIŠĆENJE À LA SLOVÈNE
10.oktobar 2013.
Borka Pavićević "Što te nema" Danas 19.07.2013.
22.jul 2013.
Borka Pavićević "Na Gvozdu" 12.07.2013. Danas
13.jul 2013.
GOSTOVANJE PREDSTAVE "IZLET U RUSIJU" MIROSLAVA KRLEŽE U REŽIJI JOVANA ĆIRILOVA NA 2.FESTIVALU "MIROSLAV KRLEŽA" U ZAGREBU, NA GVOZDU
11.jul 2013.
OBELEŽAVANJE 18.GODIŠNJICE OD GENOCIDA U SREBRENICI NA CENTRALNOM TRGU RAULA VALEMBERGA U STOLKHOLMU
11.jul 2013.
Dejan Ilić "O kulturi posle zločina" PEŠČANIK
1.mart 2013.
Saša Ilić "Kultura je u opasnosti" -PEŠČANIK
1.mart 2013.
BETON:MIXER: ZIMSKA PREPISKA Aleksandra Sekulić i Saša Ilić Otkrivanje Letnjeg filma (Nyári mozi) Sabolča Tolnaja
26.februar 2013.
"Presude u korist moćnika" G. Vlaović
4.februar 2013.
Svijest o kontinuitetu patriotskih orgija/Nenad Obradović (preuzeto sa E-novina)
29.januar 2013.
Beše skoro propast sveta - propao je, nije šteta...
1.januar 2013.
ULOGA JNA U RASPADU JUGOSLAVIJE/PRESS CLIPPING
8.novembar 2012.
"KIŠOV OKTOBAR"
5.novembar 2012.
“MAFAF – Nevidljiva istorija, Pogled iz Beograda”/pdf izdanje
3.oktobar 2012.
SLOBODAN ŠIJAN: FILMSKI LETAK
1.oktobar 2012.
INTERVJU (VIDEO) SA SANDROM STERLE NAKON JUČERAŠNJEG PEFORMANSA "VISITING REALITY"
25.septembar 2012.
SUTRA POČINJE BITEF! 12.SEPTEMBAR U 20H
11.septembar 2012.
Dnevni list Danas: Kacin: Ovakva Srbija ne može u EU
28.avgust 2012.
"Slobodan Šijan: Filmski letak" u Puli
3.avgust 2012.
ACTA odbačena u Evropskom parlamentu
5.jul 2012.
OLIVERU FRLJIĆU-NAGRADA BILJANA KOVAČEVIĆ -VUČO
26.jun 2012.
CENTAR GRAD (TUZLA): JAVNA UČIONICA -JAVNO DOBRO
21.jun 2012.
JUGOREMEDIJA I NOVE POLITIKE SOLIDARNOSTI: "IZLET U RUSIJU" MIROSLAVA KRLEŽE U REŽIJI JOVANA ĆIRILOVA u proizvodnim pogonima PENPHARME u Zrenjaninu
12.jun 2012.
TREĆI FESTIVAL STRIPA "NOVO DOBA" -PRILOG NA B92
6.jun 2012.
BJORN MOSSEBERG: IZLOŽBA FOTOGRAFIJA:100 FOTOGRAFIJA SRBIJE
30.maj 2012.
NEW POLITICS OF SOLIDARITY: I NEED A COUNTRY RIGHT HERE!
23.maj 2012.
GLAS ZA PROMENE
14.maj 2012.
FOTOGRAFIJE SA PREMIJERE PREDSTAVE "IZLET U RUSIJU" MIROSLAVA KRLEŽE U REŽIJI JOVANA ĆIRILOVA/ FOTO: Srđan Veljović
11.maj 2012.
MEDIJSKA ARHEOLOGIJA U SARAJEVU
27.april 2012.
Zorica Jevremović: ZA PRAMEN KOSE
17.april 2012.
GOSTOVANJE MILUTINA MILOŠEVIĆA U EMISIJI "HOĆU DA ZNAM" NA TELEVIZIJI B92
22.mart 2012.
POČETAK PROBA "IZLETA U RUSIJU" MIROSLAVA KRLEŽE U REŽIJI JOVANA ĆIRILOVA
19.mart 2012.
SEMINAR: SEKO MEHANIZAM I KORIŠĆENJE PRETPRISTUPNIH FONDOVA EU"
15.mart 2012.
FOTOGRAFIJE: MINI TEATAR IZ SLOVENIJE: MACBETH POSLE ŠEKSPIRA
14.mart 2012.
INTERVJU : Ivica Buljan LJUDSKO TELO JE PROVOKACIJA
12.mart 2012.
INTERVJU SA MILENOM ZUPANČIČ
7.mart 2012.
(NE)VIDLJIVI STRIP O POD-SLUČAJU UGRIČIĆ
29.februar 2012.
SNIMAK TRIBINE "DOK BELI ANĐELI SPAVAJU" 25.01.2012.
2.februar 2012.
ZORICA JEVREMOVIĆ: JUGOSFEROM U VRATA
31.januar 2012.
VIDEO: JAVNO SNIMANJE EMISIJE PEŠČANIK "POD ASFALTOM KALDRMA -POD KALDRMOM SRBIJA (POLITIČKA POZADINA "SLUČAJA UGRIČIĆ" 26.1.2012.
30.januar 2012.
JAVNO SNIMANJE EMISIJE "PEŠČANIK" U CZKD:SVE NAŠE ANOMALIJE - POLITIČKA POZADINA SLUČAJA UGRIČIĆ
27.januar 2012.
ZLI DUSI I OTVORENI LOV
26.januar 2012.
ISKUSTVO DRUŠTVENOG CENTRA U NOVOM SADU
17.januar 2012.
UMETNICI O EU-U: POBUNA JE NAJVAŽNIJA EUROPSKA TRADICIJA
16.januar 2012.
DA LI ŽIVIMO U DRUŠTVU U KOM POMAŽEMO JEDNI DRUGIMA?
7.oktobar 2011.
IN MEMORIAM DRAGAN KLAIĆ (1950-2011) Katarina Pejović
29.avgust 2011.
NAKON IZLETA U AGRAM NA RUBU PAMETI
11.jul 2011.
izlet/rubu/agram/u/pameti/na -Izlet u Agram na rubu pameti ČOVJEK POSLIJE SVOJE SMRTI HODA GRADOM
7.jul 2011.
NARRATIVE REPORT: FREEDOM CONTAINERS: TRIP/EDGE/AGRAM/REASON/ON
7.jul 2011.
Internacionalni prolećni Laserski samit jeftine grafike Umetnost do kraja
16.maj 2011.
PERFORMANS "SVJEDOK" MIKIJA TRIFUNOVA
6.maj 2011.
PROJEKCIJA FILMA "GODINE KOJE SU POJELI LAVOVI", 3.maja u 19h
3.maj 2011.
IZLOŽBA FOTOGRAFIJA DRAGANA KUJUNDŽIĆA I SAMIRA DELIĆA "GRADSKI RUDARI"
28.april 2011.
NEW BORN - ČETIRI PRIŠTINSKA DANA NOVE POLITIKE SOLIDARNOSTI-REPORT
20.april 2011.
POČINJE PROJEKAT "NOVE POLITIKE SOLIDARNOSTI" U PRIŠTINI
15.april 2011.
IZLOŽBA "KO JE TEBI REIHL KIR" U SARAJEVU
18.mart 2011.
Pismo saučešća ambasadoru Japana
14.mart 2011.
Nove politike solidarnosti
23.februar 2011.
Sadržaoci slobode
25.januar 2011.
SEMINAR "HLADNI RAT - PROŠLOST, SADAŠNJOST, BUDUĆNOST"
1.decembar 2010.
Konferencija srednjoškolaca: „ Mladi Srbije: Vidi, pokreni i promeni“ CZKD, 10 – 12. decembar 2010. godine
30.novembar 2010.
Autonomni ženski centar u CZKD-u
29.novembar 2010.
Beogradski centar za ljudska prava u CZKD-u
28.novembar 2010.
GLASOVI ŠVEDSKE
13.oktobar 2010.
Otvaranje izložbe "Ko je tebi Reihl-Kir?" u Zagrebu
17.septembar 2010.
"Will You Ever Be Happy Again" osvaja prestižnu holandsku nagradu „BNG Nieuve Theаtermаkers Prijs 2010“
14.septembar 2010.
CZKD (PAVILJON VELJKOVIĆ) - STARI I NOVI KROV, PRE I POSLE ADAPTACIJE
4.septembar 2010.
NOVA INTERNET PREZENTACIJA IZDAVAČKE KUĆE "BIBLIOTEKA XX VEK"
28.septembar 2009.
PROMOCIJA KNJIGE "VJEŽBANJE EGZILA" DRAGANA KLAIĆA 31.MART 2006.GODINE U 18H
31.mart 2006.
"Slobodan Šijan: Filmski letak" u Puli
3.avgust 2012.



 

U sklopu pratećeg programa Filmskog festiavala u Puli: Cinemaniac – Misliti film, u MMC Luka 23. jula 2012. otovrena je izložba Slobodan Šijan: Filmski letak, u saradnji MMC Luka i CZKD. Izložba se može videti do 6. avgusta 2012., a od 1. oktobra 2012. biće otvorena izložba I program projekcija I razgovora Slobodan Šijan: Filmski letak u programu CZKD Bioskop. Kustoskinje projekta su Branka Benčić i Aleksandra Sekulić, dok je vizuelni identitet uradila Metaklinika. Iz kataloga izložbe prenosimo uvodne tekstove Aleksandra Sekulić i Branke Benčić.

 

KODOVI KINEMATOGRAFIJE

Branka Benčić

Kinematografija, uzdizana kao umjetnost 20. stoljeća, na njegovom se kraju čini dekadentnom. Možda kraj nije doživjela kinematografija već samo filmofilija, specifična vrsta ljubavi inspirirana filmom. Svaka umjetnost ima svoje fanatike. Ljubav potaknuta filmom bila je posebna. Rođena iz uvjerenja da je film jedinstvena umjetnost – u biti suvremena, izrazito pristupačna, istovremeno poetična i tajnovita, erotična, moralna, kritička… Film je imao svoje sljedbenike, poput religije, bio je poput križarskog pohoda. Za filmofile film je sadržavao sve. Bio je knjiga umjetnosti i knjiga života (…) Obuzetost filmom bila je poput preplavljenosti fizičkom prisutnošću slike… U eri hiperindustrijskih filmova nema mjesta filmofiliji. Ako je kinematografiju moguće oživjeti, način je samo jedan, rođenje nove vrste ljubavi prema filmu.[i]

 Susan Sontag: The Decay of Cinema

 

Vizualna produkcija "radova na papiru" kojoj pripada i Filmski letak Slobodana Šijana umjetnička je praksa u kojoj autor eksperimentira s filmskim načinom mišljenja, dok istovremeno afirmira marginalno umjetničko područje vizualno-tekstualnih radova ističući njihov istraživački i kritički potencijal, destabilizirajući uobičajenu paradigmu. Filmski letak na neki način predstavlja Šijanovu hibridnu enciklopediju u koju su obuhvaćeni antifilm, filmografija jugoslavenskog filma, pojedini redatelji poput Johna Forda, Howarda Hawksa, Alfreda Hitchckocka…, Filmus Boška Tokina, liste, komentari, bilješke, popisi, dijagrami. Šijanovi eksperimentalni filmovi također su sadržani su u Filmskom letku, kao i pojedini radovi u drugim medijima poput Samoubistva medija, Kič sekvenci ili Vrtoglavice, koji u tom smislu u okviru Šijanovog opusa zauzima značajno mjesto. Njegova današnja reaktualizacija i reinterpretacija predstavlja doprinos ponovnom čitanju cijeloga niza umjetničkih praksi avangarde i neoavangarde. Možemo pratiti veze između eksperimenta u alternativnoj i amaterskoj filmskoj umjetnosti, i umjetnosti pedesetih, šezdesetih i sedamdesetih godina, i anticipacije, odnosno nastajanje, nove umjetničke prakse na negdašnjem kulturnom prostoru Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. To je razdoblje intenziviranja intermedijskog dijaloga, kada mediji fotografije, filma i videa ulaze na umjetničku scenu, a različiti su izrazi, interes za performativnost, govor u prvom licu, analitičko-kritički interes u odnosu na jezik umjetnosti i društveni kontekst, preokupacija generacije.

Filmski letakformira se u kontekstu između nove umjetničke prakse, konceptualne umjetnosti i eksperimentalne i alternativne filmske produkcije kino klubova i omladinskih centara. U njemu prepoznajemo nasljeđe dadaizma, a blisko komunicira s oblicima vizualnog izražavanja koji se formira na rubovima književnosti, vizualnih umjetnosti i grafičkog dizajna, poput vizualne ili konkretne poezije. Proizvodnja "kina drugim sredstvima" u okvirima avangardnih i neoavangardnih praksi, nije ništa drugo, tvrdi Dejan Sretenović, nego razlaganje kinematografije na njezine konstitutivne elemente koji se osamostaljuju kao autohtona područja filmskog eksperimenta: scenarij, storyboard, montaža, kamera, fotografija, filmska traka, svjetlo, zvuk, ekran i sl.[ii]

Šijan realizira Filmski letak kao DIY aktivnost gdje je autor neograničen i slobodan pri izražavanju osobnih stavova, a zbog limitirajućih tehničkih i ekonomskih mogućnosti poseže za istraživanjem alternativnih modela filmskog izraza. Tematizirajući na razne načine koncept vizualnih medija i pokretnih slika, Šijanov Filmski letak problematizira odnose prema filmu, prema pojedinim filmovima, situacijama, prema žanrovima, filmskom mediju, filmskom jeziku i izražajnim sredstvima filma, tematizira prostorno-vremenske koncepcije i odnose prema društvu i popularnoj kulturi, načine gledanja i prezentacije, formirajući specifičan odnos prema ideji filma kao "prostora mišljenja".

Mišljenje filma putovanje je između krajnje udaljenih točaka,tvrdi Ranciere, s jedne strane postoji ono što se događa u stvarnosti projekcije, a s druge ono što čini film kao povijesni, društveni ili filozofski fenomen…[iii]

Filmski letakSlobodana Šijana istovremeno predstavlja analitičko i subjektivno promatranje filmskoga materijala i kompleksnog fenomena Filma, postavljeno kao osebujno individualno kinematičko iskustvo, ponekad dnevničkih zapisa. Taj analitičko-kritički interes usmjeren je u odnosu na okolinu, jezik umjetnosti i društveni kontekst, a interes za Film i kinematografiju kao kontekst i uvjet izvođenja, onoga što Uroskie definira kao materijalnu logiku i povijesno utemeljenu društvenu kategoriju.[iv]

Filmski letakprogovara o odnosu umjetnika prema dominantnom nasljeđu, prema pojedinim institucijama društva, prema raširenoj duhovnoj i kulturnoj klimi. [v] To je niz nekonvencionalnih radova intertekstualnog karaktera koji predstavljaju autorski izraz filmofila Šijana i bogatstvo njegove citatne kulture. Odmaknuti od normativne filmske tehnologije, služe se različitim istraživačkim pristupima, skromnim i jeftinim sredstvima, ekonomičnim izrazom, bilješkama, crticama, a putem drugih medija – teksta, kolaža, fotografija, videa – referiraju se na svijet filma, filmsku kulturu i jezik filma. Takvim interdisciplinarnim interesom i pristupom "proširenim medijima" od kraja šezdesetih godina dolazi do promjene umjetničke kartografije.

Kritička pozicija različitih umjetničkih praksi obilježila je svjetsku umjetničku scenu 1970-ih godina, a slične aktivnosti umjetnika pronalazimo i na prostorima bivše Jugoslavije. Radikalne i inovativne umjetničke prakse šezdesetih i sedamdesetih inicirale su alternativan način umjetničke produkcije i prezentacije umjetnosti, redefiniciju umjetničkog djela, mijenjanje umjetničkih konvencija te preispitivanje umjetničkih sustava. Jedna od važnijih promjena koju je područje umjetničkoga kritičkog djelovanja putem nadovezivanja na prakse avangarde i neoavangarde izazvalo tih godina pojava je inovativnih i alternativnih umjetničkih formi i modela produkcije te reprezentacije umjetnosti.

Šijan je jedan od onih zaljubljenika u film o kojima govori Susan Sontag, u uvodnom citatu ovog teksta. Još od 1970-ih godina, u vrijeme kada završava Akademiju likovnih umjetnosti i upisuje studij režije na Fakultetu dramskih umjetnosti, o tome ne svjedoči samo Filmski letak (1976-1979), već i niz realiziranih radova. Eksperimentalni filmovi, crteži, fotografije, kolaži mjesta su u kojima se ističu Šijanova medijska (samo)svijest i filmska erudicija.

 


[i]          Cinema, once heralded as the art of the 20th century, seems now, as the century closes numerically, to be a decadent art. Perhaps it is not cinema that has ended but only cinephilia – the name of the very specific kind of love that cinema inspired. Each art breeds its fanatics. The love that cinema inspired, however, was special. It was born of the conviction that cinema was an art unlike any other: quintessentially modern; distinctively accessible; poetic and mysterious and erotic and moral – all at the same time. Cinema had apostles. (It was like religion.) Cinema was a crusade. For cinephiles, the movies encapsulated everything. Cinema was both the book of art and the book of life… If cinema can be resurrected, it will only be through the birth of a new kind of cine-love. Susan Sontag The Decay of Cinema, New York Times, 25. 2. 1996. http://www.nytimes.com/books/00/03/12/specials/sontag-cinema.html (28. 6. 2012)

[ii]         Dejan Sretenović: Kino-svet Slobodana Šijana, Oko filma, katalog izložbe, Salon Muzeja savremene umetnosti, Beograd, 2009.

[iii]         Jacques Ranciere: L'affect indecis, intervju, Cinephilosophie, Critique 692-693, 2005.

[iv]         A. Uroskie: Film as Film and Cinema, The Arts in Question, UC Berkley, 2003

[v]          JerkoDenegri: Prilozizadruguliniju, Horetzky, Zagreb, 2003.

 

Filmsko mišljenje svim sredstvima

Aleksandra Sekulić

 

Filmski letak je fanzin, kako ga njegov autor, Slobodan Šijan, definiše: “negde između siromašne grafike i samizdata, nastao sa idejom da se jednom mesečno sačini grafičko-tekstualni iskaz o filmu ili u vezi sa filmom.”[1]. Obavezna referenca koju autor navodi je i parola “Sve je to movie” – Tomislav Gotovac.

Postoji veoma jaka veza izmedju ove parole i prakse, koja nije svodiva samo na pojedinačni “slučaj” mišljenja filma, a koja Filmski letak svrstava u kontinuitet čijem oživljavanju pribegavamo u ovoj novoj društvenoj situaciji. Radi se o samoorganizovanoj intervenciji u političko/ kulturno polje kojim dominira navodni profesionalizam i prazni esteticizam kulturnih elita. Aldo Milohnić ovu praksu koju posmatra u SFRJ zove radikalni amaterizam[2]. Njenu emancipatorsku dimenziju vidi u spontanoj ideologiji intervenisanja, estetički rasterećenoj medijima i materijalima, nasuprot estetičkoj sferi “autonomne umetnosti”. U osvrtu Slobodana Šijana na kulturni kontekst i motivaciju za Filmski letak, nailazimo na filmskog posvećenika, čija je pozicija van profesionalne kinematografije omogućila pogled slobodan od “palmi i oskara”, koji je sekao kroz “sredinu” i tražio “surovu istinu”:

“Iz takvog subverzivnog, možda i destruktivnog, filmskog “vjeruju” nastali su i ovi leci.”[3]

Njegov je iskaz fanzin, stvoren i distribuiran u tehnologiji koja je dostupna, u obimu u kojem je u tom trenutku moguće, a prvi je broj anticipacija ukupne intervencije u javni diskurs filma: reakcija na date okvire misljenja i čitanja filma, njegove istorije, istoriografije i prakse; i to u obliku grafičkog prikaza iskustva eksperimentalnog filma. Eksperimentalni film je u Jugoslaviji razvijen upravo iz uporišta pozitivne kontekstualizacije i prakse radikalnog amaterizma: kino klubova. Uspostavljanje međunarodnog konteksta savremenim domaćim praksama eksperimentalnog filma kao motiv za ovaj tabelarni i obrazovni pregled, Filmski letak kao promenu mesta pisanja filma i o filmu, paradigmatičan je za širi proces, za istu onu emancipaciju koju je filmska praksa iskusila u “demokratizaciji” sredstava za proizvodnju filma u kino klubovima.  Izmeštanje zvanične istoriografije u kontekst ustanovljen iz ovakvog “vjeruju” omogućava nesmetano iščitavanje ironije u istoriografiji kao artefaktu, kao u crno-beloj inverziji otuđene zvanične slike istorije filma u drugom broju letka (“Mrtva priroda”), odnosno kolažiranjem i kolonizacijom anahronih filmoloških tekstova iz tačke uzavrele rasprave o crnom talasu u jugoslovenskom filmu u trećem broju.  Izlaganje zvanične/dominantne filmske kulture kao negativa, kao osnove za intervenciju, aproprijacijom ne samo vizuelnog materijala, već i samog modela strukturisanja vrednosne hijerarhije filmske produkcije (liste, preporuke, pregledi, nagrada Filmskog letka) uspostavlja kontinuirani polemički diskurs i polje samoartikulacije nasuprot medijskom šumu. Prevođenjem filmske polemike u istraživanje medija, aktivacijom filma “drugim sredstvima”[4] i kritike filmskog aparata ”drugim sredstvima” (ironično izvođenje  filmskog iskustva ili fantazma citatima stripa, razglednica u sekvencionalnom kodu, fotografija ljudi u plakatnom rasporedu “zvezda”, aproprijacijom pionirskog rebusa), Filmski letak oslobađa se sintaksičkih prerogativa “objektivnog” govora i time oslobađa resurse kulture za promišljanje filma prelivenog iz polja umetnosti.  Izlaganjem “portreta”, specijalnih spomenika repernim delima i autorima, konstituiše se ne samo lični izbor formativnog iskustva, već i samosvest medija kao manifesta (imanentnog i otvorenog) i kao institucije.

Iz ove institucije, iz Filmskog letka kao iskaza, posmatraćemo filmove koje Filmski letak podrazumeva, sa kojima proizvodi i korespondira. Filmovi su na ovoj izložbi “letak drugim sredstvima”, i u ovakvom posmatranju letka/institucije, oni su manifest, izvođenje, eksperiment, polazište, zaključak. Oni zabacuju u budućnost pronalazeći, anticipirajući, naslućujući, diktirajući motive, teme i probleme kasnije “velike” filmografije; oni raspolažu ukupnim iskustvom eksperimentalnog filma, i istorija filmskih jezika njihov je resurs kojeg tretiraju entuzijazmom i samouverenošću subjekta Bildungsromana. Iz ekosistema, radnog procesa i pesme “gradskog đubrišta na adi huji u beogradu”, preko tekstura slike i zvuka filma “Yeah”, pucnjavom sa groblja “Jutra u ružičastom” oglašava se Letak, filmsko mišljenje svim sredstvima.

 



[1]              Šijan, Slobodan: Filmski letak: 1976-1979 : (I komentari),  “Umesto predgovora”, Službeni glasnik, Beograd, 2009., 6 str.; ( i ovom ga prilikom prenosimo ljubaznošću autora)

[2]              Po Milohniću, mogući primeri tog vida amaterizma su eksperimentalna proizvodnja 16mm filmova 1960ih I 1979ih godina, punk muzika i alternativna video produkcija 1980-ih, neoavangardno pozorište, alternativna proizvodnja teorije, a radikalno u nazivu objašnjava samopoistovećivanjem učesnika ove prakse sa pozicijom amatera kao otporom kulturnom elitizmu. Vidi u: Milohnić, Aldo: “Radikalni amaterizam”, Raškolovano znanje – Priručnik, TKH Beograd, 2012., str 4/6

[3]                           Šijan, Slobodan: Filmski letak: 1976-1979 : (I komentari),  “Umesto predgovora”, Službeni glasnik, Beograd, 2009., 6 str

[4]              Pavle Levi: Cinema by Other Means, Oxford University Press, USA, 2012

images
   
       

Centar za kulturnu dekontaminaciju, Paviljon Veljković, Birčaninova 21, 11000 Beograd
Tel/fax: (+381 11) 2681-422 Tel: (+381 11) 361-0270, 361-0954, email: info@czkd.org
web development by dominator for czkd (c) 2008-2019